كدام محل ارتيابست يا للّه مگر اين همه احاديث و روايات كه خود سمهودى آن را از اساطين دين و اركان مذهب خود نقل نموده و جابجا بصراحت حكم صحت اسانيد آن هم ذكر فرموده براى ابطال مزعوم مشوم او كافى و وافى نيست و آيا اين همه اخبار متينه و آثار رزينه كذب صريح و افتراى فضيح او را كه بر جناب امير المؤمنين عليه السّلام بر بسته ماحى و عافى نمىباشد و آيا بعد اين آيات ساطعه و بينات لامعه هم دعاوى بىدليل و اقاويل جالبة التجهيل او كه بعد اثبات حديث مدينة العلم متعلق بحمايت شيخ اول خود ذكر نموده قابل التفات احدى از اثبات مىماند لا و اللَّه هرگز كار منصفى نيست كه در بطلان و فساد و وهن و انهداد كلام صريح الانجزام سمهودى ريبى ورزد يا آنكه در نصرت تقرير مهانت تخمير او متفوه بكلامى گردد چه به حمد اللَّه از هر جهت حجت بر او تمام گرديده و براهين كثيره و دلائل وفيره از كلام خودش بر ابطال مزعومات و متفوهات او بمعرض تحقّق و تبيّن رسيده پس ابواب مهرب و مناص و منافذ خروج و خلاص بر او و اولياى او مغلق و مسدودست و مقامع حديد براى تنكيل و تبديد هر جاحد عنيد معتد و موجود و اللَّه ولى الانعام و الجود انكار ابن روزبهان دلالت حديث مدينة العلم را بر خلافت أمير مؤمنان و رد او و فضل بن روزبهان الشيرازى كه از متكلمين معروفين سنيه است و متاخرين اهل سنت بر هفوات او كمال افتخار و نازش دارند در جواب حديث مدينة العلم كلماتى چند نوشته كه مايهء صد حيرت و استعجاب ارباب افهام و الباب ست چنانچه جائى كه علامهء حلى رح در نهج الحق بقول جناب امير المؤمنين عليه السّلام سلونى و ارشاد جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله انا مدينة العلم و على بابها استدلال نموده ابن روزبهان بجواب آن ميسر آيد اقول هذا يدل على وفور علمه و استحضاره اجوبة الوقائع و اطلاعه على اشتات العلوم و المعارف و كل هذه الامور مسلمة و لا دليل على النص حيث انه لا يجب ان يكون الاعلم خليفة بل الاحفظ للحوزة و الاصلح للامة و لو لم يكن ابو بكر اصلح للامامة لما اختاروه كما مر ازين كلام ابن روزبهان واضح و عيانست كه او بمقابلهء علامه ره چنان دست‌پاچه و حيران شده كه چارهء جز اعتراف بدلالت حديث مدينة العلم بر اعلميت جناب امير المؤمنين عليه السّلام نيافته ليكن از راه كمال غمارت و انحراف بسوى انكار نص بودن آن بر امامت آن جناب شتافته و بمزيد اعوجاج و شديد لجاج منع خلافت اعلم آغاز نهاده و بادعاى احفظيت و اصلحيت ابو بكر داد اقصاى جلاعت و خلاعت داده و اين صنيع بديع ابن روزبهان اصلا به حال مهانت اشتمال او نافع